Na een lange maar voorpoedige vlucht, aankomst Seatac 11u15. We krijgen van Alamo een splinternieuwe (3000 mi op de teller) olijfkleurige Ford Escape model 2013 voor de komende 17 dagen.
We rijden in één ruk door tot aan de Walmart Poulsbo voor de eerste inkopen. Vandaar naar ons hotel , waar we met open armen ontvangen worden en een suite ter beschikking krijgen. Stilaan wordt het vechten tegen de slaap. We rijden nog even naar Dungeness spit voor een korte hike: prachtig die schitterend witte logs tegen de blauwe lucht. Na nog een lichte hap in het nabije Papa Bear restaurant , is het eindelijk oogjes sluiten (het is thuis intussen 5 uur 's nachts!).

*Hotel: Holliday Inn Express Sequim North

We hebben alledrie goed geslapen. Na een lekker ontbijt (de world famous cinnamon rolls), vertekken we naar Olympic NP. Met zulk een weer de Hurricane ridgeoprijden is geen straf! Prachtige uitzichten op de besneeuwde bergtoppen , mooie paarse bergbloemen. Om K. plezier te doen , rijden we ook nog de obstruction point gravelroad (onze nieuwe auto meteen onder een goeie stoflaag). We rijden tot boven de boomgrens , hier zijn de bergtoppen nog meer besneeuwd, helaas geen wildlife te bespeuren , waar ik stiekem toch op gehoopt had. Onze volgende stop is Lake crescent, een groot blauw bergmeer, we lunchen en doen een korte trail. Het is echt wel lekker warm. Ook de Sol Duc waterfalls worden nog bezocht en dan rijden we door naar onze overnachtingsplaats bij de Quileutes. G. is gefascineerd door de weerwolven verhalen van Twilight en het is dan ook wel fijn om de filmlokaties eens in het echt te zien.
Ons avondmaal in Rivers edge restaurant is niet om over naar huis te schrijven , maar de marshmellows die we daarna op ons zelfgemaakt kampvuur roosteren, smaken des te meer. Dit is super.

*Hotel: Quileute Oceanside resort

G slaapt alweer lekker uit, dus het geplande beach n°2 bezoek bij laagtij moet eraan geloven, vanavond 19:21 nieuwe kans. In plaats hiervan gaan we in Forks op zoek naar ontbijt (en lunch) want dat is er bij ons nauwelijks te krijgen. We maken een flinke rit naar het Hoh rainforest waar we de Hall of mosses trail lopen. Na de lunch vertrekken we terug naar Rialto beach: de zee begint zich pas terug te trekken maar wat een schitterende logs! We wandelen tot aan split rock (zo'n 3.5 km heen en daarna ook weer terug). Dan stoppen we in Three Rivers met de treaty line : No vampires behond this point, voor een 'relatief' snelle hamburger, zodat we in time aankomen voor tweede poging bezoek aan second beach. Het is eerst een flinke wandeling door het bos , maar zeer de moeite, we zien zeesterren oranje en paarse , groene zeeanemonen , een krab , heremiet kreeftjes. Geweldig. Ook onze laatste avond hier brengen we door op het strand , bij het vuur en met een Budje. G. amuseert zich kostelijk met het klimmen en klauteren op de boomstammen. Moe en voldaan gaan we slapen.

*Hotel: Quileute Oceanside resort

Vandaag rijden we via de zuidelijke stranden : Ruby beach en beach n°4 naar het Quinault rainforest. We gaan kajakken bij lake Quinault, erg relaxing maar minder voor mijn armspieren. We lopen wat rond bij Lake Quinault Lodge, erg mooi , zowat in de sfeer van Old faithfull Inn en met een chique Starbucks. Nadien doen we het eens wat rustiger aan en kijk en typ in voor de eerste maal op internet. En wat eten we 's avonds in Salmon house? Salmon natuurlijk , lekker.

*Hotel: Rainforest resortlake Quinault

Tijdig opgestaan , dus tijd genoeg denken we, maar een stopje aan de Walmart Chelalis neemt 1h45 minuten in beslag! Daarna trekken de miles naar Mt St Helens zich wel erg lang. Ondertussen wordt het meer en meer bewolkt.
Pas rond 13.30 bereiken we we Silver lake visitor center. Daar zien we op de webcam tot onze verbazing dat de top volledig zichtbaar is! Daarvoor moeten we wel eerst nog 52 mi rijden , eerst door een dik pak mist en laaghangende wolken , steeds hoger en hoger tot plots en top in volle glorie verschijnt , indrukwekkend! Bovenop Johnston ridge hebben we een schitterend zicht op de kratermond , we bekijken de film en wandelen de eruption trail , daarna 52 mi terug naar beneden en nog een 10 mi tot aan ons hotel waar we moe maar voldaan aankomen. We hebben enkel nog puff voor een Taco bell , waar we goede herinneringen aan hebben van onze voorgaande trips , Het smaakt weer best lekker.

*Hotel Best Western Aladin Motor Inn Kelso

Vandaag hebben we een super dag gehad! We bezoeken het zuidelijke en westelijke deel van Mt St Helens NP.
Na de nodige tankbeurt, Starbucks ochtendkoffie stop en Subway reeds lunch halen stop , zijn we rond 10.00 aan de Ape Cave. We huren 1 grote gaslamp , kleden ons warm aan en dalen af voor de lower canyon tour. We lopen door een lava tube , we zijn helemaal alleen , het is pikdonker , maar eigenlijk best wel groot , we lopen helemaal tot het einde en dan weer terug. Dit is een geweldige ervaring dan vervolgen we naar Lava canyon trail, very dangerous , er zijn al doden gevallen , die niet op het pad bleven (wink, wink), maar het is een heel fijne wandeling , met een hangbrug met zicht op een heel krachtige waterval.
Daarna volgt weer een eindeloos lange rit , kringel krangel , 58 mi , maar als we de zijweg richting Windy ridge oprijden worden we al snel beloond door prachtige zichten op Mt Rainier , Mt Hood? , later ook Mt Baker / Adams. We zien een slagveld van dode en omgeknakte bomen na de 1980 eruptie. Wat later zien we Spirit lak , ook weer met massa's boomstammen. Indrukwekkend , dit is aboluut de mooiste kant van Mt St Helens. Daarna terug berg af , weer een flinke rit kringel krangel tot in Packwood TOWN.

*Hotel : Crest trail lodge

Vandaag stond er een goedgevulde dag Mout Rainier NP op het programma. Hoewel het in Packwood nog grijs en bewolkt is , besluiten we toch helemaal door te rijden tot het Sunrise gedeelte. We worden beloond met een schitterend uitzicht op een (tijdelijk) volledig heldere top en uitzicht op de verschillende gletsjers , hier doen we de korte nature trail , met een softijs(je) als beloning.
Dan rijden we terug, blitzbezoek via shortcut aan de Silverfalls , een daarna naar het Paradise en Longmire gedeelte. Het is hier heel wat drukker en de wolken verstoppen intussen de basis van de berg, ook waait het een beetje zodat we geen goede reflection kunnen vastleggen.
Toch genieten we ten volle en pas tegen 19.00 zijn we terug in town , waar we opnieuw de Blue Spruce Saloon bezoeken. Vanavond is het wekelijkse Wii bowlingavond van de plaatselijke high society (3 broers, ZZ top figuren), en ze vragen G. om een rondje mee te spelen. Tegen deze mannen kan hij wel niet op (ze gooien de ene strike na de andere) maar we lachen heel wat af.
Na een wine on the house in ons hotel is het alweer tijd om te gaan slapen.

*Hotel: Crest trail lodge*

Lange rijdag , tijdig opgestaan.
Veel vroeger dan gepland komen we in Everett aan. Gelukkig kunnen we onze tour vervroegen.
Allemaal indrukwekkend en gigantisch groot. We zien de assemblagelijnen van de 747-800 , 777 en 787. Er staat zelfs een nieuwe 787 klaar voor Ethiopian Airlines en ook één voor United (al zal die wel niet direct op Brussel vliegen.
Na een hele lange en vooral drukke rit man man wat een verkeer en files , komen we rond 18.30 eindelijk in Vancouver aan.
Ons hotel is gelegen aan English bay, waar iedereen heel relax op het strand de ondergaande zon zit af te wachten. Er zijn hier ongelooflijk veel Aziaten en we beslissen ons maar eens aan een party tray sushi te wagen . Ze zijn misschien niet perfect gerold en gesneden maar smaken superlekker, samen met een misosoep en wat sake, kunnen we rond en gezond in bed rollen

*Hotel: BW+ Sands , Vancouver

Als we wakker worden helaas staan de hemelsluizen open , overgaan op plan B dus : verkenning van de stad. We halen onze regenjasjes boven en gaan op pad , via Robson street, Canada place , Gastown , lunch in old spagetti factory , gassy jack op naar chinatown.
's Avonds hebben we met Leen en Roel van het forum afgesproken voor een "minimeeting" in Earls , gezien alle positieve berichten van Ferry op het forum. Het is erg gezellig , we hebben veel te vertellen , hopelijk zien we elkaar terug op een volgende AA meeting. Intussen wensen we elkaar een goede verderzetting van de reis.

*Hotel: BW+ Sands , Vancouver

Vandaag was weer een TOPdag. We hadden tickets voor de 10:30 classic panorama seaplane tour. Ruim op tijd komen we aan bij haven , waar het een komen en gaan van vliegtuigjes is. De zon laat zich af en toe zien. Hoewel een beetje zenuwachtig ,staan we te popelen om te vertrekken. K mag langs de piloot plaatsnemen. Het opstijgen: super , de uitzichten , vooral over de fjorden van Howe: super , het terugkeren over de stad en het landen: super! We hebben enorm genoten.
Dan wandelen we naar de ingang van Stanley park en huren er fietsen, we rijden eerst de hele seawall route (9km) , ook weer schitterend , de totempalen , de uitichten prospect point en shi.. rock. Nadien rijden we nog wat op de grindpaden binnenin het park naar Beaverlake. Moe maar voldaan brengen we de fietsen 4u later terug. Nu hebben we wel een frozen Yoghurt met alles erop en eraan verdiend, nadien wandelen terug naar English bay , om de zonsondergang mee te maken.
Onze honger stillen we vanavonde bij Satoutko ramen noodle bar; er zaten quasi alleen Aziaten, wat we allemaal gegeten hebben weten we niet precies maar het smaakte.
*Hotel: BW+ Sands*

Vandaag volgen we de Sea to te sky highway van Vancouver tot in Whistler. We rijden effen Cypress Hill op voor een mooi uitzicht op de stad. Daarna doen we verschillende stops oa Porteau Cove, Shannon falls en Brandywine falls, allemaal mooi in het zonnetje. Op de fameuze Olympic village forest road zijn er helaas geen beren te bekennen. Volgens een local zitten ze daar alleen maar in het voorjaar en zitten ze nu veel hogerop om bessen te verzamelen. Effen teleurstelling. Whistler zelf is een tof stadje met Disney gehalte maar het is weekend en erg druk. We nemen de gondola naar boven tot op Whistler peak , vandaar de peak to peak express (de langst vrijhangende , niet ondersteunde kabelbaan ter wereld, indrukwekkend en dan 2x een stoeltjes lift terug naar beneden tot aan de Blackcomb base (dit vindt G natuurlijk het fijnste). Onderaan is er een soort Kids adventure zone waar hij kan bobsleeën , trampolinespringen. Hier vertrekt ook de bearwatching tour, juist om 5 uur en er zijn juist 2 mensen te laat. Dan kriebelt het wel erg hard en ik ga mee. We rijden heel hoog de bergen in op normaalgezien onbereikbare wegen. Hier en daar mogen we uitstappen en zien we eerst een jonge mannetjes beer en niet veel later een jonge vrouwtjes beer. Dat is genieten. Helaas blijft het daarbij ook al rijden we nog een heel stuk. We krijgen wel heel veel informatie en verhalen en ik ben toch blij meegeweest te zijn . Verkleumd kom ik aan bij het hotel. Nog een snelle hap in het dorp en dan maar lekker slapen.

*Hotel : Holliday Inn Whistler

Vandaag effen 2 X 70 km omrijden voor een paar gletsermeertjes, maar niet de minste. Bij de lower lake valt onze mond open , zo ! Met goede moed aan de wandeling begonnen naar middle lake , maar helaas na 2/3 van de tocht moeten G en ik terugkeren , dit is een superzware wandeling en we zijn onvoldoende voorbereid en hebben te weinig tijd. K volhardt wel tot aan de middle lake, een klein uurtje later is hij ook weer onder maar hij is superblij dat hij het gehaald heeft, De foto's zijn ook wondermooi. Op terugweg passeren we enkele godverlaten dorpjes tot opeens een zwarte beer in het midden van de weg , waarsdchijnlijk een nieuwsgierige jonge mannetjesbeer aangetrokken door de geur van BBQ. We proberen hem nog een beetje te volgen maar hij verdwijnt in de bosjes. Supercontent beginnen we aan onze lange rit terug naar de USA. Het is zondagnamiddag en verkeer en grenscontrolen verlopen vlot. Rond 18.3O bereiken we ons hotel in Burlington. Nog effen Walmart , diner bij Applebees en dan slapen.



*Holliday Inn express Burlington

Weer een fijne dag (ja ik val in herhaling). Bij het ontbijt nog eens kans (2!)world famous cinnamon rolls te verorberen. K nog zeer stijf na zware wandeling gisteren. In Anacortes weer héél goed op tijd om de ferry te nemen voor de overtocht naar Friday Harbor. Mooi typisch Amerikaans waterfront, met veel 'kunst' en souvenirwinkeltjes en restaurantjes. We bezoeken het whale museum , alvast wat uitleg voor morgen. We rijden naar Lime kiln SP met de vuurtoren , mooi in de late namiddag zon. We zien enkele porpoises (rugvinnen) maar geen whales. Tegen 8.30 is het stadje wel erg rustig geworden. We kunnen nog terecht bij Blue water voor een heerlijke zalmfilet.

*Hotel: Earthbox Motel Friday Harbour

Vanmorgen beetje uitgeslapen en ontbijt gehaald even verderop in de supermarkt. Dan naar Roche Harbor een heel fotogeniek haventje met fotogenieke huisjes en bootjes (en boten van meer dan 1 miljoen dollar). We kopen ons een Waldorfsalade en rijden dan naar Snug Harbor, veel minder posh , waar we een afspraak hebben met capt. Jim Maya voor de orca whale watching. Fingers crossed want op gebied van dieren zien hebben we niet altijd evenveel geluk. Er wordt ons verteld dat de residents vertrokken zijn maar dat er voormiddag 2 pods (families) van transients gezien zijn. Erop af dus en sneller dan verwacht treffen we een drietal, vrij dichtbij, ze zijn op jacht naar voedsel , ze duikelen en spuiten maar springen niet. Toch is het fascinerend om ze te volgen. Daarna volgen we een andere pod , die zich langs de kust voortbeweegt en varen we nog eens terug over de Canadese grens om nog een groepje te volgen. Intussen is het wel er grijs geworden en de zee is ruw. Tenslotte varen we nog langs een paar eilandjes waar we double crested commerants zien, een zeearend en een aantal harbor seals. Schitterend weer. Op terugweg naar het hotel zien we nog 2 hertjes en een (zwarte) vos? In de haven eten we nog steamed mussels (veel dikker en vleziger dan bij ons), maar G voelt zich niet OK en we gaan vroeg terug naar de kamer. Kunnen we nog de valiezen herpakken want morgen vertekken we naar Seattle en leveren we de auto in. Nog enkele dagen in Seattle en dan is het helaas gedaan.

*Hotel : Earthbox Motel Friday harbour

De overtocht met de ferry naar Anacortes verloopt vlot , helaas heel wat grijzer dan 2 dagen geleden. Dan volgt er een héél lange stop in de Toys'r Us van Everett (er is ook zoveel keuze).
Dan duiken we weer het verkeer in , vandaag gelukkig vrij vlot en zet K ons af aan het hotel. We krijgen een room with a view: space needle , stukje union lake rechts en stukje Puget links. Super. Intussen gaat K de auto terug inleveren op Seatac en neemt de skytrain terug naar Westlake center.
We wandelen nog even naar Pike's place market, maar hier is het meeste al gesloten, we komen héél veel zwervers tegen en eten een hapje in Hard Rock cafe , blijkbaar de enige waarbij de gitaar ondersteboven hangt en een Fender ipv een Gibson is.

*Hotel : Crown Plaza Downtown

We rode the duck op deze 38ste dag op rij zonder meetbare neerslag in Seattle! Een aparte ervaring maar het was echt wel plezant: zingen , dansen , kwaken , keding keding (kassa , kassa) bij elke Starbucks die we passeerden. Daarna zoals het een goede toerist betaamt wat rondhangen op Pikes place , trachten de vliegende vissen op foto vast te laggen , clam chowder eten , in de rij gaan staan bij de allereerste Starbucks (zeker als superfan).
Wat flanneren langs the waterfront in het zonnetje, Minners landing, Ye's old curiosity shop, zeemeeuwen zien bij Ivar's (ze mogen gevoederd worden). Toch nog effen binnen bij A&F.
Happy hour in het hotel, wat opfrissen en terug naar het waterfront voor een seafeast bij de Crab pot, mmmm overheerlijk.

*Hotel: Crown Plaza Downtown

Vandaag onze laatste dag:(. Het is ook het begin van het Bumbershoot festival en er lopen nogal wat vreemde snuiters rond.
We nemen de monorail voor een korte rit naar het EMP , van buitenaf een groot , kleurrijk gebouw , binnen eerder donker met veel interactieve schermen. Wij kennen natuurlijk meest van Nirvana , terwijl Jimmy Hendrix , Rolling Stones en ACDC eerder van voor onze tijd zijn en G is natuurlijk nog veel te jong. We amuseren ons wel te pletter in het Soundlab met een privat jamsessie waar G zijn allerbeste "arme Joe" versie brengt.
Ook de the making of en de tentoonstelling van Avatar is indrukwekkend.
Maar omdat het zo"n mooi weer is , willen we toch nog wat van het zonnetje genieten.
Op pier 50 nemen we de watertaxi (mooi zicht op de skyline van Seattle) tot in Seacrest (mooie apartementen) en wandelen dan zo"n 4 mi, tot in Alki beach. Een zalige wandeling , gelukkig kunnen we het busje terugnemen tot aan het vertrekpunt.
's Avonds gaan we nog een seabounty eten bij Ivar's, iets deftiger dan gisteren, ook behoorlijk lang moeten wachten op een tafeltje.
*Hotel: Crown Plaza downtown

De terugvlucht met Lufthansa Seattle -> Frankfurt, verloopt gelukkig zoals gepland , gisteren was het nog staking. Het enige jammere is een krijsend kind dat pas een uurtje voor de landing in slaap valt, en dan gaan de uren wel heel erg traag.
Terug in Belgenlandje kijken we terug op een heel fijne en geslaagde vakantie!